Σύνθεση: α΄ και β΄ συνθετικό
Είδη συνθέτων, το συνδετικό φωνήεν και τι αλλάζει όταν ενώνονται δύο λέξεις.
30 λεπτά
Θα μάθεις να
- Να ξεχωρίζεις μια σύνθετη λέξη από μια παράγωγη.
- Να αναγνωρίζεις τι λέξη είναι το α΄ συνθετικό και πώς κολλάει στο β΄.
- Να εξηγείς τι αλλάζει στο β΄ συνθετικό όταν μπαίνει σε σύνθετο.
- Να κατατάσσεις τα σύνθετα σε παρατακτικά, προσδιοριστικά, κτητικά και αντικειμενικά.
Δύο λέξεις, μία λέξη
Στη ΣΤ΄ Δημοτικού είδες πώς γράφεται ένα σύνθετο: κάθε κομμάτι κρατάει τη γραφή του, η κόλλα ανάμεσά τους είναι ένα -ο-, και η λέξη παίρνει έναν τόνο (Η ορθογραφία των συνθέτων). Εδώ ρωτάμε κάτι άλλο: πώς είναι φτιαγμένο ένα σύνθετο, και τι σχέση έχουν τα δύο κομμάτια του.
Τα κομμάτια έχουν όνομα. Το πρώτο λέγεται α΄ συνθετικό και το δεύτερο β΄ συνθετικό:
| Σύνθετο | α΄ συνθετικό | β΄ συνθετικό |
|---|---|---|
| λαχανόκηπος | λάχανο | κήπος |
| αγριολούλουδο | άγριος | λουλούδι |
| ξαναγράφω | ξανά | γράφω |
| βιβλιοπώλης | βιβλίο | πουλώ |
Σύνθετο ή παράγωγο;
Στην Α΄ Γυμνασίου είδες την παραγωγή: μία λέξη παίρνει μια κατάληξη και βγαίνει καινούρια λέξη (ξύλο → ξύλινος, ξυλάκι). Η κατάληξη δεν στέκεται μόνη της· δεν υπάρχει λέξη «-ινος».
Στη σύνθεση ενώνονται δύο λέξεις που η καθεμιά υπάρχει και μόνη της: ξύλο + κόβω → ξυλοκόπος.
Μερικές φορές το δεύτερο κομμάτι μοιάζει με κατάληξη, αλλά είναι λέξη μεταμφιεσμένη. Το -ουργός στο ξυλουργός είναι το έργο: ο ξυλουργός δουλεύει το ξύλο. Άρα η λέξη είναι σύνθετη, όπως και ο γεωργός (γη + έργο).
Το α΄ συνθετικό: τι λέξη είναι
Σχεδόν κάθε μέρος του λόγου μπορεί να μπει πρώτο. Αυτό που κρίνει πώς κολλάει είναι αν η λέξη κλίνεται.
| Μέρος του λόγου | Παράδειγμα | Πώς κολλάει |
|---|---|---|
| ουσιαστικό | λάχανο → λαχανόκηπος | θέμα + -ο- |
| επίθετο | άγριος → αγριολούλουδο | θέμα + -ο- |
| ρήμα | ανεβαίνω → ανεβοκατεβαίνω | θέμα + -ο- |
| αριθμητικό | πέντε → πεντάγωνο, τρία → τρίποδο | με δικό του τύπο |
| επίρρημα | ξανά → ξαναγράφω, σιγά → σιγοτραγουδώ | όπως είναι, ή με -ο- |
| πρόθεση | συν → συνταξιδεύω, υπέρ → υπεραγορά | όπως είναι |
Οι κλιτές λέξεις αφήνουν την κατάληξή τους και κρατούν το θέμα, και εκεί μπαίνει το συνδετικό -ο-. Οι άκλιτες, κυρίως οι προθέσεις, μπαίνουν όπως είναι.
Το β΄ συνθετικό: αυτό που κάνει κουμάντο
Το β΄ συνθετικό είναι το κεφάλι της λέξης. Αυτό αποφασίζει τι μέρος του λόγου θα είναι το σύνθετο και ποιο γένος θα έχει: το θαλασσοπούλι είναι ουδέτερο επειδή είναι ουδέτερο το πουλί· η θάλασσα, που είναι θηλυκό, δεν μετράει.
Συχνά το β΄ συνθετικό δεν μένει ίδιο. Τρεις αλλαγές είναι οι πιο συχνές:
| Τι αλλάζει | Από | Σε |
|---|---|---|
| Το ρήμα γίνεται ουσιαστικό | κόβω, πουλώ, πλάθω | ξυλοκόπος, βιβλιοπώλης, ζαχαροπλάστης |
| Το ουσιαστικό γίνεται επίθετο | μάτι, καρδιά, σώμα | γαλανομάτης, καλόκαρδος, μεγαλόσωμος |
| Το πρώτο φωνήεν μακραίνει (σε λόγιες λέξεις) | όνομα, έλεος, άγω | ανώνυμος, ανηλεής, στρατηγός |
Η τρίτη αλλαγή είναι παλιά, από τα αρχαία: όταν το β΄ συνθετικό αρχίζει από ο, γίνεται συχνά ω· όταν αρχίζει από α ή ε, γίνεται συχνά η. Γι' αυτό γράφεις συνώνυμο με ωμέγα και ανηλεής με ήτα.
Τέσσερα είδη, ανάλογα με τη σημασία
Τα δύο συνθετικά δεν έχουν πάντα την ίδια σχέση. Για κάθε είδος υπάρχει μια φράση-έλεγχος: αν το σύνθετο «χωράει» μέσα της, βρήκες το είδος.
| Είδος | Φράση-έλεγχος | Παραδείγματα |
|---|---|---|
| Παρατακτικά | Α και Β | αλατοπίπερο, μαχαιροπίρουνο, ασπρόμαυρος, ανεβοκατεβαίνω |
| Προσδιοριστικά | ένα Β, τι είδους; Α | αγριολούλουδο, μαυροπίνακας, θαλασσοπούλι, νυχτοπούλι |
| Κτητικά | αυτός που έχει Α Β | καλόκαρδος, γαλανομάτης, μεγαλόσωμος, μαυρομάλλης |
| Αντικειμενικά | (κάνει κάτι) σε τι; Το ένα είναι αντικείμενο του ρήματος | ξυλοκόπος, βιβλιοπώλης, ζαχαροπλάστης, χαρτοπαίζω |
Το αλατοπίπερο είναι αλάτι και πιπέρι, κανένα δεν είναι πιο σημαντικό από το άλλο. Το αγριολούλουδο είναι λουλούδι, και το «άγριο» λέει τι είδους. Ο καλόκαρδος δεν είναι καρδιά· είναι άνθρωπος που έχει καλή καρδιά. Ο βιβλιοπώλης πουλάει βιβλία: τα βιβλία είναι το αντικείμενο του «πουλώ».
Όταν οι λέξεις δεν κολλάνε: πολυλεκτικά σύνθετα
Μερικές φορές δύο ή τρεις λέξεις μένουν χωριστές στη γραφή, αλλά λειτουργούν σαν μία λέξη, με μία σημασία. Λέγονται πολυλεκτικά σύνθετα:
- παιδική χαρά: δεν είναι η χαρά ενός παιδιού, είναι ένας χώρος με κούνιες
- ζώνη ασφαλείας
- λέξη-κλειδί, με ενωτικό
Ο έλεγχος: δεν μπορείς να βάλεις άλλη λέξη ανάμεσά τους χωρίς να χαθεί η σημασία. «Μια παιδική και μεγάλη χαρά» δεν είναι πια χώρος με κούνιες.
Παραδείγματα
Παράδειγμα 1
Ποια από τις λέξεις «ψαράς», «ψαρόβαρκα», «ψαρεύω» είναι σύνθετη, και ποιες παράγωγες;
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Παράδειγμα 2
Ανάλυσε το σύνθετο «λαχανόκηπος»: α΄ και β΄ συνθετικό, πώς κόλλησαν, τι είδους είναι.
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Παράδειγμα 3
Γιατί γράφεται «ανώνυμος» με ω, αφού το «όνομα» έχει όμικρον;
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Ασκήσεις
Πρώτα ερωτήσεις με επιλογές: διαλέγεις, πατάς «Έλεγξε» και μαθαίνεις αμέσως αν το βρήκες και γιατί. Στο τέλος, λίγες ασκήσεις χωρίς επιλογές — εκεί κρύβεται μόνο η απάντηση.
Τα κατάφερες;
- Να ξεχωρίζεις μια σύνθετη λέξη από μια παράγωγη.
- Να αναγνωρίζεις τι λέξη είναι το α΄ συνθετικό και πώς κολλάει στο β΄.
- Να εξηγείς τι αλλάζει στο β΄ συνθετικό όταν μπαίνει σε σύνθετο.
- Να κατατάσσεις τα σύνθετα σε παρατακτικά, προσδιοριστικά, κτητικά και αντικειμενικά.
Λύσε τις ασκήσεις πιο πάνω και θα δεις εδώ πού στέκεσαι.