Η ευκτική
Λύοιμι, λύσαιμι: η έγκλιση της ευχής και του δυνατού, σε όλες τις φωνές.
35 λεπτά
Θα μάθεις να
- Να αναγνωρίζεις την ευκτική από τον χαρακτήρα της (-οι-, -αι-, -ιη-) και να τη σχηματίζεις στην ενεργητική και στη μέση φωνή.
- Να κλίνεις την ευκτική του εἰμί και να σχηματίζεις την περιφραστική ευκτική του παρακειμένου.
- Να ξεχωρίζεις την ευκτική αορίστου (λύσαι) από το απαρέμφατο (λῦσαι) από τον τόνο.
- Να διακρίνεις την ευχετική από τη δυνητική ευκτική σε κύρια πρόταση και να τις αποδίδεις στα νέα ελληνικά.
Το κείμενο: ένας πατέρας αποχαιρετά τον γιο του
Στον Αἴαντα του Σοφοκλή, ο ήρωας έχει ντροπιαστεί μπροστά σε όλο τον στρατό και έχει αποφασίσει να πεθάνει. Πριν φύγει, παίρνει στα χέρια του τον μικρό του γιο, τον Ευρυσάκη, και του εύχεται:
ὦ παῖ, γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος, τὰ δ’ ἄλλ’ ὅμοιος· καὶ γένοι’ ἂν οὐ κακός.
Σοφοκλής, Αἴας, στίχοι 550–551
Μετάφραση δική μας: Παιδί μου, μακάρι να γίνεις πιο τυχερός από τον πατέρα σου, και σε όλα τα άλλα ίδιος· και τότε κακός δεν θα γινόσουν.
Δύο φορές το ίδιο ρήμα, γίγνομαι, στον ίδιο τύπο: γένοιο (το γένοι’ είναι το ίδιο, με έκθλιψη του -ο μπροστά στο ἄν). Την πρώτη φορά είναι ευχή: μακάρι να γίνεις. Τη δεύτερη, με το ἄν, είναι κάτι δυνατό: θα γινόσουν. Αυτή η έγκλιση είναι η ευκτική, και αυτά τα δύο κάνει σε μια κύρια πρόταση.
Ένα πρόσθετο δώρο από το μάθημα των παραθετικών: πατρὸς εὐτυχέστερος, γενική συγκριτική.
Μια μικρή προειδοποίηση για τον τύπο: το γένοιο είναι αόριστος, αλλά β΄ αόριστος (ἐγενόμην, χωρίς σίγμα), και ο β΄ αόριστος παίρνει στην ευκτική το -οι- του ενεστώτα. Θα τον δεις αναλυτικά σε επόμενο μάθημα. Εδώ μένουμε στα ρήματα σαν το λύω.
Μια έγκλιση που χάθηκε
Τα νέα ελληνικά δεν έχουν ευκτική. Την ευχή τη λέμε με «μακάρι να» και το δυνατό με «θα» και παρατατικό. Έχουν μείνει μόνο απολιθώματα: το «μη γένοιτο», το «Θεός φυλάξοι», το «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Όταν τα λες, λες αρχαία ευκτική.
Πώς την αναγνωρίζεις: ο χαρακτήρας
Η ευκτική έχει έναν χαρακτήρα, μια δίφθογγο ανάμεσα στο θέμα και στην κατάληξη. Αν τον βρεις, βρήκες την έγκλιση:
| Χαρακτήρας | Χρόνοι | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| -οι- | ενεστώτας, μέλλοντας | λύ-οι-μι, λύσ-οι-μι |
| -αι- | αόριστος | λύσ-αι-μι |
| -ιη- / -ι- | εἰμί | εἴ-η-ν, εἶ-μεν |
Ενεργητική φωνή
| Ενεστώτας | Μέλλοντας | Αόριστος | |
|---|---|---|---|
| α΄ ενικό | λύοιμι | λύσοιμι | λύσαιμι |
| β΄ ενικό | λύοις | λύσοις | λύσαις (λύσειας) |
| γ΄ ενικό | λύοι | λύσοι | λύσαι (λύσειε) |
| α΄ πληθ. | λύοιμεν | λύσοιμεν | λύσαιμεν |
| β΄ πληθ. | λύοιτε | λύσοιτε | λύσαιτε |
| γ΄ πληθ. | λύοιεν | λύσοιεν | λύσαιεν (λύσειαν) |
Οι τύποι σε παρένθεση (λύσειας, λύσειε, λύσειαν) λέγονται αιολικοί, και στον αττικό πεζό λόγο είναι μάλιστα οι πιο συνηθισμένοι.
Ο παρακείμενος σχηματίζεται περιφραστικά: η μετοχή του παρακειμένου και η ευκτική του εἰμί: λελυκὼς εἴην (λελυκυῖα, λελυκὸς εἴην).
Μέση φωνή
| Ενεστώτας | Μέλλοντας | Αόριστος | |
|---|---|---|---|
| α΄ ενικό | λυοίμην | λυσοίμην | λυσαίμην |
| β΄ ενικό | λύοιο | λύσοιο | λύσαιο |
| γ΄ ενικό | λύοιτο | λύσοιτο | λύσαιτο |
| α΄ πληθ. | λυοίμεθα | λυσοίμεθα | λυσαίμεθα |
| β΄ πληθ. | λύοισθε | λύσοισθε | λύσαισθε |
| γ΄ πληθ. | λύοιντο | λύσοιντο | λύσαιντο |
Παρακείμενος: λελυμένος εἴην. Οι τύποι του ενεστώτα και του παρακειμένου της μέσης χρησιμεύουν και για την παθητική. Ο παθητικός αόριστος και μέλλοντας (λυθείην, λυθησοίμην) έρχονται μαζί με τους παθητικούς χρόνους.
Το εἰμί
| Ενεστώτας | Μέλλοντας | |
|---|---|---|
| α΄ ενικό | εἴην | ἐσοίμην |
| β΄ ενικό | εἴης | ἔσοιο |
| γ΄ ενικό | εἴη | ἔσοιτο |
| α΄ πληθ. | εἶμεν (εἴημεν) | ἐσοίμεθα |
| β΄ πληθ. | εἶτε (εἴητε) | ἔσοισθε |
| γ΄ πληθ. | εἶεν (εἴησαν) | ἔσοιντο |
Τι κάνει η ευκτική σε μια κύρια πρόταση
Σε κύρια πρόταση η ευκτική έχει δύο δουλειές, όπως τις είδες στον Αίαντα:
| Ευχετική | Δυνητική | |
|---|---|---|
| Τι λέει | ευχή που μπορεί να γίνει | κάτι δυνατό στο παρόν ή στο μέλλον |
| Με τι | μόνη της, ή με εἴθε, εἰ γάρ | πάντα με ἄν |
| Άρνηση | μή | οὐ |
| Στα νέα ελληνικά | μακάρι να… | θα + παρατατικός, θα μπορούσε να… |
| Παράδειγμα | γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος | γένοι’ ἂν οὐ κακός |
Η ευχή με εἴθε φαίνεται στον ίδιο Αίαντα, στον στίχο 1264: «εἴθ’ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν» (μακάρι να αποκτούσατε κι οι δύο τη φρόνηση να συγκρατηθείτε).
Παραδείγματα
Παράδειγμα 1
Αναγνώρισε τον τύπο «παιδεύσειαν» και γράψε τον αντίστοιχο τύπο της μέσης φωνής.
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Παράδειγμα 2
Μετάφρασε και χαρακτήρισε: «τίς οὐκ ἂν ἐπαινέσειε τοὺς τοιούτους ἄνδρας;» (δικό μας παράδειγμα)
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Ασκήσεις
Πρώτα ερωτήσεις με επιλογές: διαλέγεις, πατάς «Έλεγξε» και μαθαίνεις αμέσως αν το βρήκες και γιατί. Στο τέλος, λίγες ασκήσεις χωρίς επιλογές — εκεί κρύβεται μόνο η απάντηση.
Τα κατάφερες;
- Να αναγνωρίζεις την ευκτική από τον χαρακτήρα της (-οι-, -αι-, -ιη-) και να τη σχηματίζεις στην ενεργητική και στη μέση φωνή.
- Να κλίνεις την ευκτική του εἰμί και να σχηματίζεις την περιφραστική ευκτική του παρακειμένου.
- Να ξεχωρίζεις την ευκτική αορίστου (λύσαι) από το απαρέμφατο (λῦσαι) από τον τόνο.
- Να διακρίνεις την ευχετική από τη δυνητική ευκτική σε κύρια πρόταση και να τις αποδίδεις στα νέα ελληνικά.
Λύσε τις ασκήσεις πιο πάνω και θα δεις εδώ πού στέκεσαι.