Ομοιόπτωτοι και ετερόπτωτοι προσδιορισμοί
Επιθετικός, παράθεση, επεξήγηση, γενική και δοτική προσδιοριστική.
35 λεπτά
Θα μάθεις να
- Να ξεχωρίζεις τους ομοιόπτωτους από τους ετερόπτωτους ονοματικούς προσδιορισμούς.
- Να διακρίνεις επιθετικό από κατηγορηματικό προσδιορισμό με βάση τη θέση του άρθρου.
- Να ξεχωρίζεις την παράθεση από την επεξήγηση.
- Να αναγνωρίζεις τα κύρια είδη της προσδιοριστικής γενικής, τη δοτική και την αιτιατική της αναφοράς σε αυθεντικό κείμενο.
Το κείμενο: η πρώτη φράση μιας ιστορίας
Έτσι αρχίζει το έργο του Θουκυδίδη για τον Πελοποννησιακό πόλεμο (431–404 π.Χ.):
Θουκυδίδης Ἀθηναῖος ξυνέγραψε τὸν πόλεμον τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων, ὡς ἐπολέμησαν πρὸς ἀλλήλους, ἀρξάμενος εὐθὺς καθισταμένου καὶ ἐλπίσας μέγαν τε ἔσεσθαι καὶ ἀξιολογώτατον τῶν προγεγενημένων.
Θουκυδίδης, Ἱστορίαι 1.1.1
Μετάφραση δική μας: Ο Θουκυδίδης ο Αθηναίος κατέγραψε τον πόλεμο των Πελοποννησίων και των Αθηναίων, πώς πολέμησαν μεταξύ τους. Άρχισε μόλις ξέσπασε ο πόλεμος, γιατί περίμενε ότι θα γινόταν μεγάλος και πιο αξιόλογος από όσους είχαν γίνει ως τότε.
Ο Θουκυδίδης γράφει αττικά, με μια ιδιοτροπία: λέει ξυν- όπου οι άλλοι Αθηναίοι λένε συν- (ξυνέγραψε = συνέγραψε).
Τρεις λέξεις με έντονα γράμματα, και καμία δεν είναι υποκείμενο, ρήμα ή αντικείμενο. Είναι προσδιορισμοί: κολλάνε πάνω σε ένα όνομα και του προσθέτουν κάτι. Το Ἀθηναῖος λέει ποιος Θουκυδίδης· το τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων λέει ποιος πόλεμος· το τῶν προγεγενημένων λέει μέσα από ποιους πολέμους ξεχωρίζει αυτός.
Ομοιόπτωτοι και ετερόπτωτοι
Ο πρώτος διαχωρισμός είναι απλός: κοιτάς την πτώση.
| Πώς είναι | Παράδειγμα από το κείμενο | |
|---|---|---|
| Ομοιόπτωτοι | συμφωνούν με το όνομα σε γένος, αριθμό και πτώση | Θουκυδίδης Ἀθηναῖος |
| Ετερόπτωτοι | είναι σε άλλη πτώση από το όνομα, συνήθως γενική | τὸν πόλεμον τῶν Πελοποννησίων |
Οι ομοιόπτωτοι: τέσσερα είδη
1. Επιθετικός. Δίνει στο όνομα μια ιδιότητα που το χαρακτηρίζει. Συνήθως είναι επίθετο, μετοχή, αντωνυμία ή αριθμητικό, και στέκεται ανάμεσα στο άρθρο και στο όνομα ή μετά από επαναλαμβανόμενο άρθρο:
- ὁ σοφὸς ἀνήρ · ὁ ἀνὴρ ὁ σοφός
2. Κατηγορηματικός. Δίνει μια ιδιότητα παροδική, που ισχύει τη στιγμή της πράξης. Το ίδιο το όνομα έχει άρθρο, ο προσδιορισμός όχι:
- ἐμάχοντο τοῖς ξίφεσι γυμνοῖς = πολεμούσαν με τα σπαθιά γυμνά (τη στιγμή της μάχης)
Εδώ ανήκουν και επίθετα που αλλάζουν νόημα ανάλογα με τη θέση τους, όπως τα πᾶς, ὅλος, μόνος, μέσος, ἄκρος, ἔσχατος και το αὐτός:
| Επιθετικός (μέσα στο άρθρο) | Κατηγορηματικός (έξω από το άρθρο) |
|---|---|
| τὸ ἄκρον ὄρος = το ψηλό βουνό | ἄκρον τὸ ὄρος = η κορυφή του βουνού |
| ἡ μέση ἀγορά = η κεντρική αγορά | μέση ἡ ἀγορά = η μέση της αγοράς |
3. Παράθεση. Ένα ουσιαστικό, συνήθως μετά από το όνομα, που του προσθέτει ένα γνωστό γνώρισμα: καταγωγή, ιδιότητα, αξίωμα. Το όνομα είναι ήδη σαφές· η παράθεση απλώς λέει κάτι ακόμα γι' αυτό: Θουκυδίδης Ἀθηναῖος, Μένων ὁ Θετταλός.
4. Επεξήγηση. Ένα ουσιαστικό, συνήθως μετά από μια γενική ή αόριστη λέξη (αντωνυμία, αριθμητικό, περιληπτικό όνομα), που διευκρινίζει τι εννοεί. Χωρίς αυτήν, το όνομα μένει θολό:
- ἐκεῖνος, ὁ στρατηγός, … (ποιος «εκείνος»; ο στρατηγός)
- δύο παῖδες, Ἀρταξέρξης καὶ Κῦρος (ποια δύο παιδιά;)
Οι ετερόπτωτοι: η γενική και οι άλλες πλάγιες
Ο πιο συχνός ετερόπτωτος είναι η γενική. Το είδος της το βρίσκεις ρωτώντας τι σχέση έχει με το όνομα. Τα παραδείγματα είναι δικά μας:
| Γενική | Τι λέει | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| κτητική | σε ποιον ανήκει | ἡ οἰκία τοῦ Σωκράτους |
| του δημιουργού | ποιος το έφτιαξε | οἱ λόγοι τοῦ Λυσίου |
| διαιρετική | από ποιο σύνολο είναι μέρος | πολλοὶ τῶν στρατιωτῶν |
| της ύλης | από τι είναι φτιαγμένο | ἀνδριὰς χαλκοῦ |
| του περιεχομένου | τι περιέχει | ἅμαξα σίτου |
| της ιδιότητας | ηλικία, μέγεθος | νεανίας εἴκοσι ἐτῶν |
| της αξίας | πόσο αξίζει | ἀνὴρ πολλοῦ ἄξιος |
| της αιτίας | ποιος φταίει | αἴτιος τοῦ πολέμου |
| συγκριτική | με ποιον συγκρίνεται | σοφώτερος τοῦ ἀδελφοῦ |
| υποκειμενική | ποιος κάνει την πράξη | ἡ ἔφοδος τῶν πολεμίων |
| αντικειμενική | ποιος δέχεται την πράξη | ἡ φυλακὴ τῶν νόμων |
Οι δύο τελευταίες μοιάζουν, και ξεχωρίζουν με ένα τέχνασμα: κάνε το όνομα ρήμα. «Ἡ ἔφοδος τῶν πολεμίων» → οἱ πολέμιοι ἐφορμῶσι: οι πολέμιοι κάνουν την επίθεση, άρα υποκειμενική. «Ἡ φυλακὴ τῶν νόμων» → φυλάττομεν τοὺς νόμους: οι νόμοι φυλάγονται, άρα αντικειμενική.
Στο κείμενο του Θουκυδίδη: ὁ πόλεμος τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων → οἱ Πελοποννήσιοι καὶ οἱ Ἀθηναῖοι πολεμοῦσιν. Αυτοί κάνουν τον πόλεμο: γενική υποκειμενική.
Ετερόπτωτοι γίνονται και η δοτική και η αιτιατική:
| Πτώση | Είδος | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| δοτική | της αναφοράς: ως προς τι | ἰσχυρὸς τῷ σώματι |
| δοτική | αντικειμενική: σε επίθετα που θέλουν δοτική, όπως ὅμοιος, φίλος | ὅμοιος τῷ πατρί |
| αιτιατική | της αναφοράς: ως προς τι | ταχὺς τοὺς πόδας |
Παραδείγματα
Παράδειγμα 1
Στη φράση «Θουκυδίδης Ἀθηναῖος ξυνέγραψε τὸν πόλεμον τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων» βρες και χαρακτήρισε τους προσδιορισμούς.
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Παράδειγμα 2
Εξήγησε τη διαφορά: «αὐτὸς ὁ στρατηγὸς ἦλθεν» και «ὁ αὐτὸς στρατηγὸς ἦλθεν» (δικά μας παραδείγματα).
Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.
Ασκήσεις
Πρώτα ερωτήσεις με επιλογές: διαλέγεις, πατάς «Έλεγξε» και μαθαίνεις αμέσως αν το βρήκες και γιατί. Στο τέλος, λίγες ασκήσεις χωρίς επιλογές — εκεί κρύβεται μόνο η απάντηση.
Τα κατάφερες;
- Να ξεχωρίζεις τους ομοιόπτωτους από τους ετερόπτωτους ονοματικούς προσδιορισμούς.
- Να διακρίνεις επιθετικό από κατηγορηματικό προσδιορισμό με βάση τη θέση του άρθρου.
- Να ξεχωρίζεις την παράθεση από την επεξήγηση.
- Να αναγνωρίζεις τα κύρια είδη της προσδιοριστικής γενικής, τη δοτική και την αιτιατική της αναφοράς σε αυθεντικό κείμενο.
Λύσε τις ασκήσεις πιο πάνω και θα δεις εδώ πού στέκεσαι.