Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αναδιπλασιασμός: παρακείμενος και υπερσυντέλικος

Λέλυκα, ἐλελύκειν: ο χρόνος που λέει ότι κάτι έχει γίνει.

40 λεπτά

Θα μάθεις να

  1. Να εξηγείς τι δηλώνουν ο παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος, και πώς τα λέμε σήμερα (έχω λύσει, είχα λύσει).
  2. Να σχηματίζεις τον αναδιπλασιασμό: σύμφωνο + ε, ψιλό αντί για δασύ, ἐ- ή χρονική αύξηση.
  3. Να κλίνεις την οριστική παρακειμένου και υπερσυντελίκου ενεργητικής φωνής, και των αφωνόληκτων (-φα, -χα, -κα).
  4. Να αναγνωρίζεις αρχαίους τύπους με αναδιπλασιασμό που ζουν στα νέα ελληνικά.

«Ὃ γέγραφα, γέγραφα»

Στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο ο Πιλάτος βάζει να γράψουν πάνω στον σταυρό μια πινακίδα: «Ιησούς ο Ναζωραίος, ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Οι αρχιερείς του ζητούν να την αλλάξει. Εκείνος απαντά με τρεις λέξεις:

Ὃ γέγραφα, γέγραφα.

— Κατὰ Ἰωάννην 19.22

Μετάφραση δική μας: «Ό,τι έχω γράψει, το έχω γράψει.» Πιο ελεύθερα: «Ό,τι έγραψα, έγραψα, και έτσι θα μείνει.»

Ο Πιλάτος δεν λέει απλώς ότι έγραψε κάτι κάποτε. Λέει ότι το γραμμένο είναι εκεί τώρα και δεν αλλάζει. Αυτό ακριβώς λέει ο παρακείμενος. Και το σημάδι του φαίνεται στην αρχή της λέξης: γέ-γραφα. Το πρώτο σύμφωνο του ρήματος επαναλαμβάνεται με ένα ε. Αυτό λέγεται αναδιπλασιασμός.

Δύο χρόνοι για το αποτέλεσμα

ΧρόνοςΑρχαίαΝέαΤι λέει
παρακείμενοςλέλυκαέχω λύσειτο έλυσα, και είναι λυμένο τώρα
υπερσυντέλικοςἐλελύκεινείχα λύσειήταν λυμένο πριν από μια άλλη στιγμή του παρελθόντος

Στα αρχαία αυτοί οι χρόνοι είναι μία λέξη. Στα νέα τους λέμε με δύο: το «έχω» ή το «είχα» και έναν τύπο του ρήματος. Το νόημα όμως έμεινε το ίδιο.

Πώς φτιάχνεται ο αναδιπλασιασμός

Κοιτάς πώς αρχίζει το ρήμα. Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις.

1. Ένα σύμφωνο (ή άφωνο + λ, μ, ν, ρ): επαναλαμβάνεις το πρώτο σύμφωνο με ε.

  • λύω → λέλυκα, παιδεύω → πεπαίδευκα, πιστεύω → πεπίστευκα
  • κλείω → κέκλεικα, γράφω → γέγραφα (κλ, γρ: άφωνο και υγρό)

Αν το πρώτο σύμφωνο είναι δασύ (θ, φ, χ), στον αναδιπλασιασμό γράφεις το αντίστοιχο ψιλό (τ, π, κ). Δύο δασέα στη σειρά οι αρχαίοι τα απέφευγαν:

  • θύω → τέθυκα, φυτεύω → πεφύτευκα, χορεύω → κεχόρευκα

2. Διπλό σύμφωνο (ζ, ξ, ψ), ῥ, ή δύο σύμφωνα που δεν είναι άφωνο + υγρό: παίρνει απλώς ένα ἐ-, σαν τη συλλαβική αύξηση.

  • ψηφίζω → ἐψήφικα, ῥίπτω → ἔρριφα, στρατεύω → ἐστράτευκα

3. Φωνήεν ή δίφθογγος: γίνεται ό,τι και στη χρονική αύξηση.

  • ἐλπίζω → ἤλπικα, ὁρίζω → ὥρικα, ἀθροίζω → ἤθροικα

Στα σύνθετα ο αναδιπλασιασμός μπαίνει, όπως και η αύξηση, μετά την πρόθεση: ἀπογράφω → ἀπογέγραφα, συγγράφω → συγγέγραφα.

Τι αναδιπλασιασμό πήρε;

Βάλε κάθε παρακείμενο στην ομάδα του. Βρες πρώτα πώς αρχίζει ο ενεστώτας.

Τι αναδιπλασιασμός;

γέγραφα

0 / 12

Οι καταλήξεις

Ο παρακείμενος των φωνηεντόληκτων ρημάτων έχει -κα μετά το θέμα. Ο υπερσυντέλικος βάζει και αύξηση μπροστά από τον αναδιπλασιασμό και έχει καταλήξεις με -κειν:

Κλίνε το «λέλυκα» και το «ἐλελύκειν»

Αύξηση, αναδιπλασιασμός και θέμα μένουν. Πες την κατάληξη από μέσα σου, μαζί με το κ, και πάτα το κουτάκι για να δεις αν τη βρήκες.

Πες την κατάληξη και πάτα για να τη δεις

ΠαρακείμενοςΥπερσυντέλικος
α΄ ενικ.
β΄ ενικ.
γ΄ ενικ.
α΄ πληθ.
β΄ πληθ.
γ΄ πληθ.

0 / 12 καταλήξεις

Τα αφωνόληκτα: -φα, -χα, -κα

Όταν το θέμα τελειώνει σε σύμφωνο, το κ δεν μπαίνει πάντα. Το σύμφωνο του θέματος αλλάζει:

ΧαρακτήραςΠαρακείμενοςΠαραδείγματα
π, β, φ, πτ (χειλικά)-φαγράφω → γέγραφα, κόπτω → κέκοφα, κρύπτω → κέκρυφα
κ, γ, χ, ττ (ουρανικά)-χαπράττω → πέπραχα, διώκω → δεδίωχα, φυλάττω → πεφύλαχα
τ, δ, θ, ζ (οδοντικά)χάνεται, -καπείθω → πέπεικα, θαυμάζω → τεθαύμακα, ψηφίζω → ἐψήφικα

Ο υπερσυντέλικος ακολουθεί τον παρακείμενο: ἐγεγράφειν, ἐπεπράχειν, ἐπεπείκειν.

Παράδειγμα 1

Γράψε το α΄ ενικό της οριστικής του παρακειμένου και του υπερσυντελίκου για τα ρήματα φυλάττω, τρίβω, σῴζω.

Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.

Παράδειγμα 2

Στο «Ὃ γέγραφα, γέγραφα», τι τύπος είναι το «γέγραφα», και γιατί το «έχω γράψει» το αποδίδει καλύτερα από το σκέτο «έγραψα»;

Δοκίμασέ το πρώτα. Μετά δες τη λύση.

Φτιάξε τον τύπο

Πάτα τα κομμάτια με τη σειρά: αύξηση αν χρειάζεται, αναδιπλασιασμός, θέμα, κατάληξη. Δύο κομμάτια κάθε φορά είναι παγίδες.

παρακείμενος, α΄ ενικό του θύω

   

1 / 5

Τι έμεινε στα νέα ελληνικά

Οι μονολεκτικοί συντελικοί χρόνοι χάθηκαν, όμως ο αναδιπλασιασμός κρύβεται σε λέξεις που λες καθημερινά:

Λέξη σήμεραΑπόΤι είναι στα αρχαία
γεγονόςγέγοναμετοχή παρακειμένου του γίγνομαι, «αυτό που έχει γίνει»
τα δεδομέναδέδομαι«όσα έχουν δοθεί»
τα πεπραγμέναπέπραγμαι«όσα έχουν γίνει», από το πράττω
τετελεσμένοτετέλεσμαι«αυτό που έχει τελειώσει»

Οι τρεις τελευταίες είναι μετοχές της μέσης φωνής, που θα μάθεις στη Β΄. Τον αναδιπλασιασμό τους όμως τον αναγνωρίζεις ήδη: δε-, πε-, τε-.

Ασκήσεις

Πρώτα ερωτήσεις με επιλογές: διαλέγεις, πατάς «Έλεγξε» και μαθαίνεις αμέσως αν το βρήκες και γιατί. Στο τέλος, λίγες ασκήσεις χωρίς επιλογές — εκεί κρύβεται μόνο η απάντηση.

Πολλαπλή επιλογήΆσκηση 1 από 13
Τι δηλώνει ο αρχαίος παρακείμενος, όπως το «λέλυκα»;

Τα κατάφερες;

  • Να εξηγείς τι δηλώνουν ο παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος, και πώς τα λέμε σήμερα (έχω λύσει, είχα λύσει).
  • Να σχηματίζεις τον αναδιπλασιασμό: σύμφωνο + ε, ψιλό αντί για δασύ, ἐ- ή χρονική αύξηση.
  • Να κλίνεις την οριστική παρακειμένου και υπερσυντελίκου ενεργητικής φωνής, και των αφωνόληκτων (-φα, -χα, -κα).
  • Να αναγνωρίζεις αρχαίους τύπους με αναδιπλασιασμό που ζουν στα νέα ελληνικά.

Λύσε τις ασκήσεις πιο πάνω και θα δεις εδώ πού στέκεσαι.