# Συνάρτηση 1-1 και αντίστροφη

> Πότε μια συνάρτηση αντιστρέφεται, και τι σημαίνει γραφικά.

Μαθηματικά Προσανατολισμού, Γ΄ Λυκείου. https://www.akademio.gr/el/lyk-c/math-or/functions-advanced

## Τι θα μάθεις

- Να αποδεικνύεις από τον ορισμό ότι μια συνάρτηση είναι γνησίως μονότονη και να βρίσκεις ακρότατα χωρίς παράγωγο.
- Να αποδεικνύεις ότι μια συνάρτηση είναι 1-1 και να βρίσκεις τον τύπο και το πεδίο ορισμού της αντίστροφης.
- Να χρησιμοποιείς τη μονοτονία της αντίστροφης και να βρίσκεις τα κοινά σημεία μιας συνάρτησης με την αντίστροφή της.
- Να λύνεις εξισώσεις και ανισώσεις με το ότι μια συνάρτηση είναι 1-1 ή γνησίως μονότονη, και όταν δίνεται μόνο μια σχέση.

## Ανεβαίνει ή κατεβαίνει, χωρίς παράγωγο

Πριν μάθεις την παράγωγο, η μονοτονία αποδεικνύεται με έναν μόνο τρόπο: από τον ορισμό. Και αυτός ο τρόπος δεν φεύγει ποτέ, γιατί κάποιες συναρτήσεις των Πανελληνίων δεν δίνουν τύπο για να παραγωγίσεις.

Η $f$ λέγεται **γνησίως αύξουσα** σε ένα διάστημα $\Delta$ όταν για κάθε $x_1, x_2 \in \Delta$:

$$
x_1 < x_2 \implies f(x_1) < f(x_2)
$$

και **γνησίως φθίνουσα** όταν η φορά αλλάζει, $f(x_1) > f(x_2)$. Η μέθοδος είναι πάντα ίδια: παίρνεις **τυχαία** $x_1 < x_2$ και χτίζεις την ανισότητα $f(x_1) < f(x_2)$ κομμάτι κομμάτι, από συναρτήσεις που ξέρεις ότι ανεβαίνουν ($x^3$, $\sqrt{x}$, $e^x$, $\ln x$) ή κατεβαίνουν ($-x$, $e^{-x}$, $\tfrac{1}{x}$ στο $(0, +\infty)$). Δύο σημεία, όπως $f(0) < f(1)$, δεν αποδεικνύουν τίποτα.

Το άθροισμα δύο γνησίως αυξουσών είναι γνησίως αύξουσα: προσθέτεις κατά μέλη τις δύο ανισότητες. Για τη σύνθεση μετράς πόσες φορές αλλάζει η φορά:

| $f$              | $g$              | $g \circ f$      |
| ---------------- | ---------------- | ---------------- |
| γνησίως αύξουσα  | γνησίως αύξουσα  | γνησίως αύξουσα  |
| γνησίως φθίνουσα | γνησίως φθίνουσα | γνησίως αύξουσα  |
| γνησίως αύξουσα  | γνησίως φθίνουσα | γνησίως φθίνουσα |

> **Πρόσεχε**
>
> Το **γινόμενο** δύο γνησίως αυξουσών δεν είναι οπωσδήποτε αύξουσα. Η $x$ ανεβαίνει σε όλο το $\mathbb{R}$, αλλά η $x \cdot x = x^2$ κατεβαίνει στο $(-\infty, 0]$. Πολλαπλασιάζεις ανισότητες κατά μέλη μόνο όταν τα μέλη είναι **θετικά**.

### Ακρότατα

Η $f: A \to \mathbb{R}$ έχει **μέγιστο** στο $x_0 \in A$ όταν $f(x) \leq f(x_0)$ για κάθε $x \in A$, και **ελάχιστο** όταν $f(x) \geq f(x_0)$ για κάθε $x \in A$. Χωρίς παράγωγο, δύο δρόμοι:

- **Αλγεβρικά:** $x^2 - 4x + 7 = (x - 2)^2 + 3 \geq 3$, με ισότητα μόνο στο $2$. Ελάχιστο $3$ στο $x_0 = 2$.
- **Από τη μονοτονία:** αν η $f$ είναι γνησίως φθίνουσα στο $[\alpha, +\infty)$, τότε $f(x) \leq f(\alpha)$, άρα μέγιστο στο **άκρο** $\alpha$.

Τα τοπικά ακρότατα με την παράγωγο έρχονται στην ενότητα «Μονοτονία και ακρότατα».

## Η ερώτηση που αλλάζει στη Γ΄

Στη Β΄ ρωτούσες τι κάνει η $f$ σε ένα $x$. Φέτος ρωτάς το ανάποδο: **αν ξέρεις το αποτέλεσμα, μπορείς να βρεις το $x$;** Όχι πάντα: $f(x) = x^2$ δίνει $f(3) = f(-3) = 9$, και βλέποντας το $9$ δεν ξέρεις από πού ήρθε.

## Συνάρτηση 1-1

Η $f: A \to \mathbb{R}$ λέγεται **1-1** όταν δύο διαφορετικά $x$ δεν δίνουν ποτέ την ίδια τιμή. Στην πράξη δουλεύεις με την ισοδύναμη μορφή, γιατί με ισότητες κάνεις πράξεις:

$$
f(x_1) = f(x_2) \implies x_1 = x_2
$$

Γραφικά: αν κάποια **οριζόντια** ευθεία $y = k$ τέμνει τη γραφική παράσταση σε δύο σημεία, η συνάρτηση δεν είναι 1-1.

*Διαδραστικό στη σελίδα: Το τεστ της οριζόντιας ευθείας*

**Γνησίως μονότονη ⟹ 1-1**, και η απόδειξη ζητιέται ως θεωρία: αν $x_1 \neq x_2$, είτε $x_1 < x_2$ είτε $x_1 > x_2$, και σε κάθε περίπτωση η μονοτονία δίνει $f(x_1) \neq f(x_2)$.

> **Πρόσεχε**
>
> Το αντίστροφο **δεν** ισχύει. Η $f(x) = x$ για $x \leq 0$ και $f(x) = \tfrac{1}{x}$ για $x > 0$ είναι 1-1 χωρίς να είναι μονότονη. Αν σε άσκηση η μονοτονία δεν βγαίνει, γυρνάς στον ορισμό.

> **Κλειδί**
>
> Για $f$ που είναι 1-1:
>
> - $f(x_1) = f(x_2) \iff x_1 = x_2$, έτσι **λύνονται** εξισώσεις με $f$ και στα δύο μέλη
> - η εξίσωση $f(x) = k$ έχει **το πολύ μία** λύση: αν βρεις μία με το μάτι, είναι η μόνη
> - αν επιπλέον η $f$ είναι γνησίως αύξουσα, $f(x_1) < f(x_2) \iff x_1 < x_2$, έτσι λύνονται **ανισώσεις**
>
> Μια εξίσωση που δεν λύνεται με πράξεις, όπως $e^{x^2} + x^2 = e^{2x+3} + 2x + 3$, γράφεται συχνά $h(u) = h(v)$, με δύο παραστάσεις $u$, $v$ του $x$ και μια γνησίως μονότονη $h$ που **φτιάχνεις** εσύ. Τότε $u = v$.

## Η αντίστροφη συνάρτηση

Όταν η $f: A \to \mathbb{R}$ είναι 1-1, κάθε $y \in f(A)$ προέρχεται από **ακριβώς ένα** $x$. Η αντιστοίχιση αυτή είναι η **αντίστροφη**:

$$
f^{-1}: f(A) \to A, \qquad f^{-1}(y) = x \iff f(x) = y
$$

Το πεδίο ορισμού της $f^{-1}$ είναι το **σύνολο τιμών** $f(A)$, και ισχύουν $f^{-1}(f(x)) = x$ για $x \in A$ και $f(f^{-1}(y)) = y$ για $y \in f(A)$.

*Διαδραστικό στη σελίδα: Η αντίστροφη είναι η ίδια καμπύλη, καθρεφτισμένη*

Αν το $(\alpha, \beta)$ ανήκει στη $C_f$, τότε $f^{-1}(\beta) = \alpha$, άρα το $(\beta, \alpha)$ ανήκει στη $C_{f^{-1}}$: οι δύο είναι συμμετρικές ως προς την $y = x$.

> **Θυμήσου**
>
> Το $f^{-1}$ δεν είναι δύναμη: $f^{-1}(x) \neq \dfrac{1}{f(x)}$.

**Ο τύπος σε τρία βήματα:** (1) απόδειξε ότι η $f$ είναι 1-1, (2) λύσε την $y = f(x)$ ως προς $x$, (3) βρες το σύνολο τιμών $f(A)$. Το τρίτο βήμα είναι αυτό που χάνει μονάδες.

## Η μονοτονία της αντίστροφης

**Αν η $f$ είναι γνησίως αύξουσα, και η $f^{-1}$ είναι γνησίως αύξουσα.** Το ίδιο για τη φθίνουσα. Με άτοπο: πάρε $y_1 < y_2$ στο $f(A)$, με $y_1 = f(x_1)$, $y_2 = f(x_2)$. Αν ήταν $x_1 \geq x_2$, θα έβγαινε $f(x_1) \geq f(x_2)$, δηλαδή $y_1 \geq y_2$. Άτοπο.

Έτσι λύνονται ανισώσεις με $f^{-1}$ χωρίς τον τύπο της: για γνησίως αύξουσα $f$, $f^{-1}(x) > 2 \iff x > f(2)$. Εφαρμόζεις την $f$ και στα δύο μέλη, και η φορά μένει. Αλλάζει **μόνο** όταν εφαρμόζεις γνησίως φθίνουσα.

## Κοινά σημεία με την αντίστροφη

Για γνησίως αύξουσα $f$, κάθε κοινό σημείο $(\alpha, \beta)$ των $C_f$ και $C_{f^{-1}}$ έχει $f(\alpha) = \beta$ και $f(\beta) = \alpha$. Αν $\alpha < \beta$, η μονοτονία δίνει $\beta = f(\alpha) < f(\beta) = \alpha$. Άτοπο, και όμοια για $\alpha > \beta$. Μένει $\alpha = \beta$.

> **Κλειδί**
>
> Αν η $f$ είναι **γνησίως αύξουσα**, τα κοινά σημεία των $C_f$ και $C_{f^{-1}}$ βρίσκονται από την εξίσωση $f(x) = x$. Η $f(x) = f^{-1}(x)$, που μοιάζει άλυτη, γίνεται εξίσωση μόνο με την $f$.

> **Πρόσεχε**
>
> Για **φθίνουσα** $f$ αυτό δεν ισχύει. Η $f(x) = -x^3$ έχει $f^{-1}(x) = -\sqrt[3]{x}$, και οι δύο περνούν από το $(1, -1)$, που δεν είναι πάνω στην $y = x$.

## Όταν δίνεται σχέση αντί για τύπο

Αν δίνεται μόνο μια σχέση, όπως $f^3(x) + f(x) = x$ για κάθε $x$, δύο κινήσεις αρκούν:

1. **Για το 1-1** ξεκινάς από $f(x_1) = f(x_2)$ και χτίζεις το αριστερό μέλος της σχέσης: υψώνεις στον κύβο και προσθέτεις κατά μέλη. Η σχέση το κάνει $x_1 = x_2$.
2. **Για την $f^{-1}$** βάζεις στη σχέση όπου $x$ το $f^{-1}(x)$, για $x \in f(A)$. Κάθε $f(f^{-1}(x))$ γίνεται $x$.

Πώς βγάζεις τιμές και συμμετρίες από τέτοιες σχέσεις το είδες στην ενότητα «Σύνθεση συναρτήσεων και συναρτησιακές σχέσεις».

## Παραδείγματα

### Παράδειγμα 1: Δείξε ότι η \$f(x) = 2 - \sqrt{x} - x^3\$ είναι γνησίως φθίνουσα στο $\[0, +\infty)\$ και βρες τα ακρότατά της

1. **Μονοτονία.** Έστω $0 \leq x_1 < x_2$. Τότε $\sqrt{x_1} < \sqrt{x_2}$ και $x_1^3 < x_2^3$. Προσθέτω κατά μέλη και αλλάζω πρόσημο:

   $-\sqrt{x_1} - x_1^3 > -\sqrt{x_2} - x_2^3$, άρα $f(x_1) > f(x_2)$
2. **Μέγιστο.** Για κάθε $x > 0$ είναι $0 < x$, άρα $f(x) < f(0) = 2$. Η $f$ έχει μέγιστο $2$ στο $x_0 = 0$.
3. **Ελάχιστο δεν υπάρχει.** Για οποιοδήποτε $x_0 \geq 0$, το $x_0 + 1$ είναι στο πεδίο και $f(x_0 + 1) < f(x_0)$. Καμία τιμή δεν είναι η μικρότερη.

### Παράδειγμα 2: Βρες την αντίστροφη της \$f(x) = \sqrt{x - 3} + 1\$ και το πεδίο ορισμού της

1. **Πεδίο και 1-1.** Χρειάζεται $x \geq 3$, άρα $A = [3, +\infty)$. Η $x - 3$ ανεβαίνει, η ρίζα κρατά τη φορά, το $+1$ επίσης: η $f$ είναι γνησίως αύξουσα, άρα 1-1.
2. **Λύνω ως προς $x$**, με $y \geq 1$:

   $y - 1 = \sqrt{x-3} \iff (y-1)^2 = x - 3 \iff x = (y-1)^2 + 3$

   Το τετράγωνο επιτρέπεται επειδή και τα δύο μέλη είναι μη αρνητικά.
3. **Σύνολο τιμών.** Για $x \geq 3$ η ρίζα παίρνει κάθε τιμή $\geq 0$, άρα $f(A) = [1, +\infty)$.

   $f^{-1}: [1, +\infty) \to [3, +\infty)$ με $f^{-1}(x) = (x-1)^2 + 3$

   Χωρίς το $[1, +\infty)$, ο τύπος θα δεχόταν και το $x = 0$, που η $f$ δεν έβγαλε ποτέ.

### Παράδειγμα 3: Η \$f\$ είναι γνησίως αύξουσα στο \$\mathbb{R}\$ με \$f(1) = 0\$. Λύσε την εξίσωση \$f(x^2 - 3) = 0\$ και την ανίσωση \$f(x^2 - 3) < 0\$

1. Γράφω το $0$ ως $f(1)$. **Εξίσωση:** $f(x^2 - 3) = f(1)$, και αφού η $f$ είναι 1-1, $x^2 - 3 = 1$, δηλαδή $x = \pm 2$.
2. **Ανίσωση:** $f(x^2 - 3) < f(1)$. Η $f$ είναι γνησίως αύξουσα, οπότε η φορά μένει στα ορίσματα: $x^2 - 3 < 1 \iff -2 < x < 2$.
3. **Η διαφορά:** η εξίσωση χρειάστηκε μόνο 1-1, η ανίσωση **μονοτονία**. Αν η $f$ ήταν γνησίως φθίνουσα, η ανίσωση θα γινόταν $x^2 - 3 > 1$.

### Παράδειγμα 4: Λύσε την εξίσωση \$e^{x^2} - e^{2x+3} = 2x + 3 - x^2\$

1. Μαζεύω ό,τι έχει $x^2$ αριστερά και ό,τι έχει $2x + 3$ δεξιά:

   $e^{x^2} + x^2 = e^{2x+3} + (2x + 3)$
2. Τα δύο μέλη έχουν την ίδια μορφή. Θέτω $h(t) = e^t + t$, $t \in \mathbb{R}$. Η $h$ είναι γνησίως αύξουσα ως άθροισμα γνησίως αυξουσών, άρα 1-1. Η εξίσωση γράφεται $h(x^2) = h(2x + 3)$.
3. $x^2 = 2x + 3 \iff x^2 - 2x - 3 = 0 \iff x = 3$ ή $x = -1$

   **Η ιδέα:** δεν λύνεις την εξίσωση, την αναγνωρίζεις. Ψάχνεις δύο μέλη με την ίδια «φόρμα».

### Παράδειγμα 5: Δίνεται η \$f(x) = x^3 + x - 1\$. Βρες τα κοινά σημεία των \$C\_f\$ και \$C\_{f^{-1}}\$ και λύσε την ανίσωση \$f^{-1}(x) > 1\$

1. **Μονοτονία.** Αν $x_1 < x_2$, τότε $x_1^3 < x_2^3$. Προσθέτω κατά μέλη την $x_1 < x_2$ και αφαιρώ $1$: $f(x_1) < f(x_2)$. Η $f$ είναι γνησίως αύξουσα, άρα αντιστρέφεται.
2. **Σύνολο τιμών.** Η $f$ είναι πολυωνυμική και παίρνει όσο μεγάλες και όσο μικρές τιμές θέλεις, άρα $f(\mathbb{R}) = \mathbb{R}$. Το αυστηρό επιχείρημα έρχεται με το θεώρημα ενδιάμεσων τιμών.
3. **Κοινά σημεία.** Η $f$ είναι γνησίως αύξουσα, οπότε λύνω την $f(x) = x$:

   $x^3 + x - 1 = x \iff x^3 = 1 \iff x = 1$

   Το μοναδικό κοινό σημείο είναι το $(1, 1)$.
4. **Η ανίσωση.** Η $f^{-1}$ είναι γνησίως αύξουσα. Εφαρμόζω την $f$ και στα δύο μέλη:

   $f^{-1}(x) > 1 \iff x > f(1) = 1$

   Ο τύπος της $f^{-1}$ θα ήθελε λύση τριτοβάθμιας. Δεν χρειάστηκε.

### Παράδειγμα 6: Για τη συνάρτηση \$f: \mathbb{R} \to \mathbb{R}\$ ισχύει \$f^3(x) + f(x) = x\$ για κάθε \$x \in \mathbb{R}\$. Δείξε ότι αντιστρέφεται, βρες την \$f^{-1}\$ και λύσε την \$f(x) = 2\$

1. **1-1.** Έστω $f(x_1) = f(x_2)$. Τότε και $f^3(x_1) = f^3(x_2)$, και προσθέτοντας κατά μέλη $f^3(x_1) + f(x_1) = f^3(x_2) + f(x_2)$, δηλαδή $x_1 = x_2$.
2. **Σύνολο τιμών.** Πάρε τυχαίο $y$ και θέσε $x_0 = y^3 + y$. Η $z = f(x_0)$ ικανοποιεί $z^3 + z = x_0 = y^3 + y$. Η $t \mapsto t^3 + t$ είναι γνησίως αύξουσα, άρα 1-1, οπότε $z = y$. Κάθε $y$ είναι τιμή: $f(\mathbb{R}) = \mathbb{R}$.
3. **Ο τύπος.** Βάζω όπου $x$ το $f^{-1}(x)$: $f^3(f^{-1}(x)) + f(f^{-1}(x)) = f^{-1}(x)$, άρα

   $f^{-1}(x) = x^3 + x$, $x \in \mathbb{R}$
4. **Η εξίσωση.** $f(x) = 2 \iff x = f^{-1}(2) = 10$.

   **Έλεγχος:** για $x = 10$ η σχέση θέλει $f^3(10) + f(10) = 10$, και $2^3 + 2 = 10$.

## Ερωτήσεις

1. Για να αποδείξεις από τον ορισμό ότι η $f$ είναι γνησίως αύξουσα σε ένα διάστημα, ξεκινάς από:
   - δύο συγκεκριμένα σημεία του διαστήματος, και δείχνεις π.χ. $f(0) < f(1)$
   - τυχαία $x_1 < x_2$ του διαστήματος, και δείχνεις ότι $f(x_1) < f(x_2)$
   - το ότι $f(x) > 0$ για κάθε $x$ του διαστήματος, και το ότι $f(0) = 0$
   - τυχαία $x_1 \neq x_2$ του διαστήματος, και δείχνεις ότι $f(x_1) \neq f(x_2)$
2. Οι $f$ και $g$ είναι γνησίως αύξουσες στο $\mathbb{R}$. Ποια είναι **οπωσδήποτε** γνησίως αύξουσα;
   - η $f \cdot g$
   - η $f - g$
   - η $f + g$
   - η $f^2$
3. Η $f(x) = (x - 2)^2 + 5$, $x \in \mathbb{R}$:
   - έχει μέγιστο $5$ στο $x = 2$ και κανένα ελάχιστο
   - έχει ελάχιστο $5$ στο $x = 2$ και κανένα μέγιστο
   - έχει ελάχιστο $2$ στο $x = 5$ και κανένα μέγιστο
   - έχει ελάχιστο $5$ στο $x = -2$ και κανένα μέγιστο
4. Η $f$ είναι 1-1 όταν:
   - από $f(x_1) = f(x_2)$ προκύπτει πάντα $x_1 = x_2$
   - από $x_1 = x_2$ προκύπτει $f(x_1) = f(x_2)$
   - το πεδίο ορισμού της είναι όλο το $\mathbb{R}$
   - η γραφική της παράσταση τέμνει τον άξονα $x$ σε ένα μόνο σημείο
5. Αν η $f$ είναι γνησίως φθίνουσα στο $\mathbb{R}$, τότε:
   - είναι οπωσδήποτε 1-1
   - δεν μπορεί να είναι 1-1
   - είναι 1-1 μόνο αν παίρνει και αρνητικές τιμές
   - είναι 1-1 μόνο σε φραγμένα διαστήματα
6. Το πεδίο ορισμού της $f^{-1}$ είναι:
   - το σύνολο τιμών $f(A)$ της $f$
   - το πεδίο ορισμού $A$ της $f$
   - πάντα το $\mathbb{R}$
   - η τομή $A \cap f(A)$
7. Η $f$ είναι 1-1 και $f(2) = 5$. Πόσο είναι το $f^{-1}(5)$;
   - $2$
   - $\dfrac{1}{5}$
   - $5$
   - δεν ορίζεται χωρίς τον τύπο της $f$
8. Η $f$ είναι γνησίως φθίνουσα στο πεδίο ορισμού της. Τι ισχύει για την $f^{-1}$;
   - είναι γνησίως αύξουσα, γιατί ο καθρέφτης αντιστρέφει τη φορά
   - είναι γνησίως φθίνουσα
   - δεν ορίζεται, γιατί μόνο οι αύξουσες αντιστρέφονται
   - δεν μπορούμε να πούμε τίποτα χωρίς τον τύπο
9. Η $f$ είναι γνησίως αύξουσα. Τα κοινά σημεία των $C_f$ και $C_{f^{-1}}$ βρίσκονται από την εξίσωση:
   - $f(x) = x$
   - $f(x) = 0$
   - $f(x) = -x$
   - $f(x) = \dfrac{1}{x}$
10. Για την $f$ ισχύει $f^3(x) + f(x) = x$ για κάθε $x$. Για να δείξεις ότι είναι 1-1, ξεκινάς από:
   - το $x_1 = x_2$ και δείχνεις $f(x_1) = f(x_2)$
   - το $f(x_1) = f(x_2)$
   - τον υπολογισμό του τύπου της $f$
   - την εξίσωση $f(x) = 0$

## Ασκήσεις

1. Δίνεται η $f(x) = 5x - 3$, $x \in \mathbb{R}$. Βρες τον τύπο της $f^{-1}$.
2. Μελέτησε ως προς τη μονοτονία, από τον ορισμό, την $f(x) = \ln x - \dfrac{1}{x}$, $x > 0$.
3. Η $f$ είναι γνησίως φθίνουσα στο $\mathbb{R}$ με $f(3) = 1$. Λύσε την ανίσωση $f(2x - 1) > 1$.
4. Δίνεται η $f(x) = \ln(x-1) + 2$.
   α) Βρες το πεδίο ορισμού της $f$.
   β) Βρες τον τύπο της $f^{-1}$.
   γ) Λύσε την ανίσωση $f^{-1}(x) > 2$.
5. Δίνεται η $f(x) = e^{x-1} + x^3$, $x \in \mathbb{R}$.
   α) Λύσε την εξίσωση $e^{x-1} + x^3 = 2$.
   β) Λύσε την ανίσωση $e^{x-1} + x^3 < 2$.
6. Δίνεται η $f(x) = x + \ln x$, $x > 0$.
   α) Δείξε ότι η $f$ είναι γνησίως αύξουσα και λύσε την εξίσωση $f(x) = 1$.
   β) Λύσε την ανίσωση $x^2 - 2x < \ln\dfrac{2}{x}$, $x > 0$.
   γ) Έχει η $f$ μέγιστο ή ελάχιστο;
7. Δίνεται η $f(x) = e^{x-1} + x - 1$, η οποία είναι γνησίως αύξουσα στο $\mathbb{R}$ με $f(\mathbb{R}) = \mathbb{R}$.
   α) Υπολόγισε το $f(1)$.
   β) Λύσε την εξίσωση $f(2x - 3) = 1$.
   γ) Λύσε την ανίσωση $f^{-1}(x) < 1$.
   δ) Βρες τα κοινά σημεία των $C_f$ και $C_{f^{-1}}$.
8. Για τη συνάρτηση $f: \mathbb{R} \to \mathbb{R}$, με σύνολο τιμών το $\mathbb{R}$, ισχύει $f^3(x) + 3f(x) = x$ για κάθε $x \in \mathbb{R}$.
   α) Βρες το $f(0)$.
   β) Βρες τον τύπο της $f^{-1}$.
   γ) Λύσε την εξίσωση $f(x) = 1$.
   δ) Λύσε την ανίσωση $f(x) > 1$.

---

Οι απαντήσεις, τα διαδραστικά και τα παιχνίδια είναι στη σελίδα της ενότητας: https://www.akademio.gr/el/lyk-c/math-or/functions-advanced
